Herkesin kendinde sevmediği huyları vardır  benimde sık sık dile getirmekten  çekinmediğim bazı sevimsiz huylarım var.Ne yaptım ne ettimse  bu huyumdan vazgeçemedim zaten bu yaş'dan sonrada huyumun değişeceği yok.O halde huyumdan vazgeçemiyorsam ne yapmam  gerekir?Hiç değilse çabalamalıyım ki daha fazla incinmeyeyim burası tamam  peki  beni sinir eden şu yalakaları ne yapacağım?Onlara sinirlenmemek mümkün mü?Görmemezlikten de gelinmiyor ki ?Hayatın  her noktasında var bunlardan üstelikte sayıları pekte hatırı sayılır cinsten.

Can sıkıntısı hallerim devam ediyor, regl ile ilgili sıkıntım var.Erken menapoza girdim diye komple teorileri oluşturdum kafamda, etrafımdakiler olurmu canım deselerde yaş itibarı ile olması mümkün gibi gelmişti bana.Geçen gün doktora gittim ve hormon testlerim yapıldı , bir sorun yok şükür ama  şimdi dr. başka araştırmalar yapacak , umuyorum kötü bir şeyler çıkmasın.Günlerdir ağlamaklı hallerimi bir kenara attım , düşündüm ve  telkin yaptım. Ağlaman çözüm mü diye düşündüm, kötü bir şey varsa şayet zaten olan oldu o yüzden kızım sen kendini hiç yeme bitirme sonuçlar bir belli  olsun ondan sonrasına bakarız dedim  kendime.Bu küçük motivasyon bana iyi geldi.

Geçen gün market de gördüm bu sevimli kutuyu , 1 paket çayla birlikte hediyeydi.Ben kuşburnu olandan aldım ..

Yeni bir diziye başladım , yeni başlayan  bir dizi bu ,Stephen King 'in kitabından uyarlanmış.Değişik gibi geldi  bakalım nasıl devam edecek?